سروده حبیب اللّه‏ چایچیان

***

اربعین آمد و اشگم ز بصر می‏آید	گوییا زینب محزون ز سفر می‏آید
باز در کرب و بلا شیون و شینی برپاست	کز اسیران ره شام خبر می‏آید

سروده ی صامت بروجردی

***

آنچه از من خواستی با کاروان آورده‏ام	یک گلستان گل به رسم ارمغان آورده‏ام
از در و دیوار عالم فتنه می‏بارید و من	بی‏پناهان را بدین دارالامان آورده‏ام
اندرین ره از جرس هم بانگ یاری برنخاست	کاروان را تا بدین‏جا با فغان آورده‏ام
تا نگویی زین سفر با دست خالی آمدم	یک جهان درد و غم و سوز نهان آورده‏ام
قصه ویرانه شام ار نپرسی خوش‏تر است	چون از آن گلزار، پیغام خزان آورده‏ام
دیده بودم تشنگی از دل قرارت برده بود	ازبرایت دامنی اشک روان آورده‏ام
تا به دشت نینوا بهرت عزاداری کنم	یک نیستان ناله و آه و فغان آورده‏ام
تا نثارت سازم و گردم بلا گردان تو	در کف خود از برایت نقد جان آورده‏ام
تا دل مهرآفرینت را نرنجانم ز درد	گوشه‏ای از درد دل را بر زبان آورده‏ام