از الستی که دم ایجاد است

دل من زائر مادرزاد است

از قدمگاه تو معلومم شد

این زمین ارض رضا آباد است

آهن از فیض تو گوش شنواست

شاهدم پنجره فولاد است

درد ناگفته به گوش تو رسد

لهجه بی ادبان فریاد است

بس که راه حرمت شیرین است